theebar het groene hart

Theebar

activiteiten het groene hart

Activiteiten

massages het groene hart amsterdam

Massages

blog het groene hart

Blog

webwinkel het groene hart

Webwinkel

Keuzestress

Als kind word je regelmatig gevraagd: Wat wil je later worden? Alsof je dat al behoort te weten op jonge leeftijd.  Tegen de tijd dat je de middelbare school hebt doorlopen, hebben ongetwijfeld meerdere beroepen zich aangedaan als je potentiële carrière toekomst.

Vervolgens nemen velen rond hun 17e jaar onder de druk van de maatschappij de beslissing voor een specifieke vervolgstudie, denkend dat dit hetgene wordt dat je voor de rest van je leven zult gaan doen.  Ik dacht ook dat ik het wel wist, niet wetende dat wat je op je 18e vindt, heel anders kan zijn dan wat je op je 28e vindt.  Je bent ten slotte continu in ontwikkeling. Als je tot dan toe hebt gedacht dat je een carrièrekeuze hebt gemaakt voor de rest van je leven en het blijkt ineens niet te zijn wat je dacht, val je in een gat van onzekerheid. Wat ga je nu doen met je leven? Keuzes genoeg, maar probeer dan eens te kiezen.

Het meest voor de hand liggende voor mij was om ervan weg te lopen en even geen belangrijke keuzes te hoeven maken. Nee, laat mij lekker genieten van het leven als reiziger, zodat ik al die beslissingen voor me uit kan schuiven.

Na een lange omzwerving van jaren, waarin ik enorm heb genoten, maar mezelf ook enorm van verplichtingen heb onttrokken, koos ik bij terugkomst in Nederland voor een carrière in de fotografie. Iets wat ik leuk vind om te doen en ook kan. De klassieke fout. Net zoals je vlak na een lange relatie een rebound hebt, was dit mijn carrière rebound. Het leek zo voor de hand liggend, want ik vind het toch leuk? Iets leuk vinden is echter niet genoeg om het succesvol te krijgen. Althans, niet voor mij. Wat is het dan wel? Voor mij draait het allemaal om het woordje: passie.  Zonder passie in mijn werk of überhaupt in het leven, houd ik iets niet lang vol. Gek genoeg kan die passie zo geïntegreerd zijn in je leven dat je het niet een, twee, drie kan benoemen. Uiteindelijk definieerde zich twee duidelijke passies.

Thee is mijn nummer 1 passie. Ik drink het bij het leven en ben altijd geïnteresseerd geweest er meer over te leren. Dat ik daarmee iets beroepsmatig kon doen, kwam niet in mij op tot twee schoolvrienden een theebar startten. Zelfs toen heeft het nog anderhalf jaar geduurd voor ik durfde te erkennen dat ik zoiets graag zelf wil doen.

Mijn tweede passie lag meer verstopt. Namelijk het werken met kinderen.  Ik zocht kinderen nooit op. Nee, zij kwamen naar mij toe als vliegen op stroop op zodanige wijze dat ik het niet meer kon negeren. Kinderen vinden mij leuk, vraag me niet waarom. Het is een gegeven en soms probeert het universum je iets te vertellen. Na een lange periode van negeren van dit gegeven, kon ik er niet meer omheen: ik behoor met kinderen te werken en stiekem haal ik hier heel veel vreugde en energie uit. Zodoende ben ik de laatste tijd bezig geweest mijn kunde op het gebied van kinderen te vergroten. Naast een studie van pedagogisch werker, kan ik met trots vertellen dat ik inmiddels gecertificeerd baby- en kindermasseuse ben!

In een volgend artikel vertel ik hier meer over.

certificaten babymassage en kindermassage

Laat een reactie achter:

×
×

Cart